Droog brood voor de toppers van Sportcity

Ik heb het grote geluk te kunnen sporten in een van de fijnste sportscholen van Amsterdam: Sportcity. Hoe de apparaten zijn, geen idee. Net zoals ik niet weet hoe de sauna’s zijn. Waarom ik dan toch met liefde mijn maandelijkse contributie betaal? Omdat er geen club in de stad is met zo’n fantastisch aanbod hoogwaardige groepslessen.

Ik kan niet in het kasboekje van Sportcity kijken, maar ik gok dan een groot deel van de inkomsten afkomstig is van groeplesjunks zoals ik. Waarom wij juist hier onze dagelijkse shot endorfine scoren? Simpel: nergens in de stad vind je zoveel enthousiaste toptrainers op één zeer divers rooster. Goed opgeleid, ervaren en een belangrijk spil in het sociale web van de club. Na elke sportsessie volgt steevast een kop koffie in de lounge. 

Op een handjevol medewerkers na, werken alle instructeurs op freelancebasis. Daar hoort een freelance-vergoeding bij en die is niet al te rooskleurig. Gelukkig besefte Sportcity een paar maanden geleden dat er wel wat centjes bij mochten. Houden de instructeurs nog wat over als ze braaf aan de bar hun koffie afrekenen bij vertrek.

En dan is het 15 maart 2020 18:00 uur. Het dagelijks leven van vele Nederlanders wordt bruut verstoord door de woorden van minister-president Rutte. Amsterdam reageert massaal en direct: angstige cannabisgebruikers staan in lange rijen voor de coffeeshop, de supermarkten worden volledig leeg gehamsterd. De hasj en wc-rollen kunnen mij gestolen worden, veel lastiger is het mijn trainers en trainingen te missen. 

Sportcity reageert snel en solidair: ons lidmaatschap wordt per direct bevroren. Geen maandelijkse kosten voor geannuleerde groepslessen dus, dat is top. Helaas heb ik daarmee mijn favoriete trainers nog niet terug. Gelukkig hebben zij binnen mum van tijd de digitale weg ontdekt. Met hier en daar wat hulp, verzorgen ze vanuit hun eigen woonkamer, kelder of keuken een enerverende workout. Uit pure liefdadigheid houden ze de leden van Sportcity zowel fysiek als mentaal gezond. 

Terwijl Sportcity zelf ook langzaam het digitale platform besnuffelt, word ik gebeld. Nu de landelijke sluiting nog even duurt, zou het fijn zijn als ik mijn contributie tóch wil betalen. Want het zou toch jammer zijn als onze tweede huiskamer straks faillissement moet aanvragen? Mijn eerste reactie: natuurlijk! Ik kan het betalen, dus mijn steun heb je. 

Voordat ik ophang, benadruk ik dat het fijn is dat de instructeurs nu niet op een houtje hoeven te bijten. Sportcity betaalt haar freelancers, net als veel andere grote sportketens, toch gewoon door? Die kostbare krachten die het grote succes van de club bepalen? Niet dus. Die solidariteit laat het bedrijf over aan de overheid. Oh, maar dan mogen ze waarschijnlijk wel wat spullen lenen om hun online lessen te kunnen geven? Nope, daar zijn we zuinig op. Oh. 

Sorry Sportcity, ik laat mijn lidmaatschap lekker in de vrieskist liggen. In plaats daarvan roep ik alle leden op hun favoriete instructeur te steunen. Blijf jij, net als ik, op de been door hun online trainingen? Bedenk dan even dat de koelkast die je achterin in beeld ziet ook gevuld moet blijven. Die knallende killerworkout niet gaat op een korstje droog brood.

Kortom: maak van jouw training tijdens een thuiswerkdag geen vrijwilligerswerk voor je persoonlijke kanjers. Als Sportcity niet solidair is, zijn wij dat toch wel?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s